ความหมายของขยะอิเล็กทรอนิกส์
ที่มา : http://www.hsm.chula.ac.th/research/paper/e-wate_management/e-wate_management1.pdf
กรมอนามัย สานักอนามัยสิ่งแวดล้อม ให้ความหมายของ “ขยะอิเล็กทรอนิกส์” ว่า ขยะอิเล็กทรอนิกส์ หมายถึง เครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่าง ๆ ที่หมดอายุการใช้งานหรือไม่ต้องการใช้งานอีกต่อไป เนื่องจากความก้าวหน้าของเทคโนโลยีทาให้ผู้บริโภคเปลี่ยนเครื่องใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์บ่อยครั้งขึ้น ซึ่งก่อให้เกิดเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ต้องมีการจัดการอย่างถูกหลักวิชาการต่อไป เนื่องจากชิ้นส่วนของอุปกรณ์เหล่านั้น มีความเป็นพิษและไม่สามารถย่อยสลายเองตามธรรมชาติได้ เช่น โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ เครื่องถ่ายเอกสาร ปริ้นเตอร์ ตู้เย็น เครื่องซักผ้า เป็นต้น
(คู่มือประชาชน “ขยะอิเล็กทรอนิกส์ ของเสียที่มาพร้อมเทคโนโลยี”, 2558)
ขยะอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Waste หรือ E-waste) หมายถึง ผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่หมดอายุการใช้งานหรือที่เราไม่ต้องการแล้ว กรมควบคุมมลพิษเลือกที่จะใช้คาว่า “ซากผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์” (Waste Electrical and Electronic Equipment หรือ WEEE) ตามคาศัพท์ทางกฎหมายของสหภาพยุโรป (ชุดความรู้ เรื่อง “การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์
(E-waste)”, 2558)
ประทีป เลิศชัยประเสริฐ ได้กล่าวไว้ในวารสารการอาชีวะและเทคนิคศึกษา ปีที่ 3 ฉบับที่ 6 กรกฎาคม - ธันวาคม 2556 ขยะอิเล็กทรอนิกส์ หรือ อีเวสต์ (E-Waste) เป็นของเสียที่เกิดจากการใช้งานระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ซึ่งประกอบด้วย เครื่องใช้ไฟฟ้าหรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่เสียหรือไม่มีคนต้องการแล้ว (ประทีป เลิศชัยประเสริฐ, 2556)
สานักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ได้ให้ความหมาย ขยะอิเล็กทรอนิกส์ หรือ e-waste เป็นขยะอีกชนิดหนึ่งที่ไม่สามารถย่อยสลายเองได้ในธรรมชาติ ได้แก่ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่าง ๆ ที่ไม่ใช้แล้วในชีวิตประจาวัน เช่น โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ แบตเตอร์รี่ และโทรศัพท์มือถือ ขยะเหล่านี้เป็นขยะที่อันตรายอาจจะมีสารเคมีรั่วไหลจนก่อให้เกิดมลพิษกับสิ่งแวดล้อมได้ (ขยะอิเล็กทรอนิกส์ คืออะไร, 2554)
กองควบคุมสารพิษ (Department of Toxic Substances Control) มลรัฐแคลิฟอร์เนียประเทศสหรัฐอเมริกา กล่าวถึงนิยามของคาว่า ขยะอิเล็กทรอนิกส์ คือ ผลิตภัณฑ์ทางอิเล็กทรอนิกส์หลาย ๆ ประเภท ทั้งที่ใช้ในสถานที่ทางาน และภายในบ้าน ซึ่งผลิตภัณฑ์ดังกล่าวมีสารที่มีอันตราย เช่น สารตะกั่วและปรอท เมื่อผลิตภัณฑ์เหล่านี้หมดอายุการใช้งาน หรือถูกทิ้งเพราะตกรุ่น (ล้าสมัย) ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ คือ ขยะที่มีอันตราย ซึ่งไม่ควรจะถูกกาจัดในถังขยะแบบปกติ ควรที่จะกาหนดการกาจัดในลักษณะที่เหมาะสม รวมถึงการนากลับมาใช้ใหม่ การขจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์แต่ละอย่างมีวิธีการที่แตกต่างเฉพาะประเภท ซึ่งการจัดการที่ดีในการลดขยะประเภทนี้ จะสามารถช่วยลดความเสี่ยงจากอันตรายที่เกิดจากขยะนี้ได้เป็นอย่างมาก (นวลนดา สงวนวงษ์ทอง, 2558)
คัดลอกข้อความส่วนหนึ่งจากไฟล์งานอิเล็กทรอนิกส์ โดย ดร. สุจิตรา วาสนาดำรงดี และ อ.ดร.ปเนต มโนมัยวิบูลย์
ชุดความรู้เรื่อง "การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ (E-waste)"
No comments:
Post a Comment